«دروازه‌ خدایان»، «دروازه پدران» و ترازوی کیهانی بر کاسه عصر آهن لرستان

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری دانشگاه هنر تهران دانشکده علوم نظری

2 مدیر گروه آموزشی پژوهش هنر در دانشکده پردیس بین المللی فارابی دانشگاه هنر

3 مدیر گروه آموزشی فلسفه هنر در دانشگاه هنر

چکیده

گمانه زنی درباره دین تولیدکنندگان مفرغ‌های عصر آهن لرستان همواره با نظرات متناقضی همراه بوده است. تحلیل نقوش سماوی روی مفرغ‌ها می‌تواند بخشی از ابهامات موجود درباره دین و آیین این مردمان را روشن سازد. در میان مفرغ‌های لرستان کاسه اختری مملو از نقوش سماوی وجود دارد. در مقاله حاضر برای نخستین‌بار نقوش سماوی دو بخش 4 و 8 این کاسه براساس مفاهیم میتولوژیک ادیان هندوآریایی و منابع متنی ایران باستان تفسیر شدند. روش پژوهش «توصیفی-تحلیلی» است و داده‌ها از منابع موزه‌ای و کتابخانه‌ای گردآوری شدند. طبق یافته‌های پژوهش دو بخش (الف)4 و 8 رمزی از دو کفه ترازوی کیهانی هستند و دو بخش (ب)4 و 8 بر دروازه‌های کیهانی «پدران» و «دیوان» دلالت دارند. مرکز کاسه رمزی از قطب آسمان و «دروازه خدایان» است. کسی که به واسطه تشرّف به اسرار کبیر به مرکز وجود خویش و به مرکز هستی بازگشته بود، با عبور از دروازه خدایان با ذات خدا یگانه می‌گشت. از دروازه پدران اما دوباره به گیتی بازمی‌گشتند. در سنت ایرانی به ترتیب دو خدای میترا و کیوان نگاهبانی از دو دروازه «خدایان» و «پدران» را برعهده داشتند. چنین می‌نماید که بر کاسه برخلاف سنت هندی «دروازه خدایان» با سمبولیسم قطبی ارتباط دارد، نه با سمبولیسم خورشیدی.

کلیدواژه‌ها

موضوعات