امروزه پرداختن به مسائل زیستمحیطی از اولویتهای مهم فرآیندهای طراحی به خصوص در صنعت مد است. هرچند همواره جریاناتی با ادعاهای سبز دروغین موجب سردرگمی مصرفکنندگان و کندشدن روند پایداری شده، اما این ادعا وجود دارد که میتوان با بهره از دانش طبیعت که آموزههای آن در قالب دانش زیستالگو تعریف میشود، شکاف حاصل از سبزشویی را مرتفع نمود. بنابراین، هدف از این مقاله بررسی چگونگی عملکرد رویکرد زیستالگو در طراحی مد پایدار بدون سبزشویی است، که با انتخاب طراح شاخص این حوزه استلا مککارتنی و انتخاب هدفمند یک محصول برگرفته از دانش زیستالگو در کارنامه او تحت عنوان چرم مایلو دنبال شد. در راستای پاسخ به این سؤال که عملکرد رویکرد زیستالگو در طراحی مد پایدار بدون سبزشویی چگونه است؟ روش توصیفی-تحلیلی اتخاذ شد و دادههای پژوهش به شیوه مطالعات کتابخانهای گردآوری گردید. یافتهها نشان داد؛ چرم زیستی که نوآوری حاصل از رویکرد زیستالگو است، در مقایسه با چرم طبیعی و مصنوعی قابلیتهای پایدار بسیاری دارد که میتواند جریانات سبزشویی را کمرنگ نماید و طراحان صنعت مد که در مرحله مفهومی اولیه توسعه محصول شرکت دارند، میتوانند با حمایت و سرمایهگذاری از نوآوریهای حاصل از رویکردهای مبتنی بر طبیعت، ظرفیتهای پایدارسازی بسیاری را به چرخه ناپایدار مد تزریق کنند.
