همگرایی فناوری‌های دیجیتال با موزه‌های معاصر، تحولی بنیادین در شیوه‌های نمایش، تفسیر و تعامل با هنرهای معاصر ایجاد کرده است. چونکه موزه‌های معاصر برای حفظ جایگاه خود و پاسخگویی به انتظارات جدید مخاطبان، نیازمند درک عمیق این تحولات و انطباق با آن هستند. هدف پژوهش، تحلیل چیستی و چگونگی تأثیر فناوری‌های نوین شامل ربات‌ها، اینترنت اشیا(IoT) ، واقعیت مجازی (VR)، واقعیت افزوده (AR) و هوش مصنوعی (AI) بر تعاملات موزه‌ای و تحول هنرهای معاصر است. روش پژوهش مقاله از نظر هدف، کاربردی-توسعه‌ای و از نظر ماهیت، توصیفی-تحلیلی است که با روش کیفی و با بهره‌گیری از راهبرد تحلیل محتوا انجام شده است. جمع‌آوری اطلاعات نیز بر پایه مطالعه کتابخانه‌ای و مرور منابع سیستماتیک استوار است. پرسش‌های پژوهش این است که فناوری‌ها چه تأثیری بر شیوه‌های نمایش و تفسیر هنرهای معاصر در موزه‌های معاصر داشته‌اند؟ این همگرایی چگونه نقش مخاطب را در فرآیند تجربه هنری دگرگون کرده است؟ یافته‌ها و نتایج نشان می‌دهد که بهره‌گیری از این فناوری‌ها تحولاتی در حوزه‌های تعامل با مخاطب(شخصی‌سازی تجربه و افزایش مشارکت)، حفاظت از آثار(نظارت هوشمند و پیشگیری از آسیب)، یادگیری و آموزش(یادگیری تجربی، موقعیتی و چندرسانه‌ای)، دسترسی جهانی و شمولیت(امکان بازدید از راه دور)، خلاقیت و ارائه نوآورانه(خلق آثار جدید) و بازسازی آثار تخریب‌شده ایجاد کرده است.