عکس‌های جوئل پیتر ویتکین و ناخودآگاه جمعی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه عکاسی، دانشکده هنرهای تجسمی، دانشگاه هنر، تهران، ایران

2 گروه عکاسی، دانشکده هنرهای تجسمی،دانشگاه هنر، تهران، ایران

چکیده

عکاسی جوئل پیتر ویتکین از مرگ، ناقص‌الخلقه‌ها، دوجنسه‌ها و ... در کنارِ بازگوییِ خاطراتی غریب از کودکی‌ از زبانِ خودِ ویتکین، همواره ذهنِ منتقدان را به سمتِ نوشتنِ تحلیل‌های روان‌کاوانه‌ی فرویدی و مبتنی بر زندگیِ شخصی بر آثار او کشانده‌است. اما هدف این مقاله کنار زدنِ این‌گونه تحلیل‌ها و بررسی این فرضیه بوده که دلیل تکرارهای ناخودآگاهِ این درونمایه‌ها در آثار ویتکین را نه در زندگیِ شخصی او بلکه در ناخودآگاهِ جمعیِ بشر می‌توان یافت. یکی از نمودهای بارزِ ضمیرناخودآگاه جمعیِ بشر اساطیر هستند، بنابراین این‌کار از طریق یافتنِ همسانیِ میان درونمایه‌های موردِ علاقه‌ی ویتکین و درونمایه‌های اسطوره‌ای کهن انجام گرفته‌است. این پژوهش کار خود را با بررسی عکس‌های ویتکین از اسطوره‌ها و یافتن ارتباط میان آن‌ها و درونمایه‌های تکرارشونده در آثار او آغاز می‌کند. سپس با کنار هم قرار دادنِ درونمایه‌های تکرارشونده، در عکس‌هایی از ویتکین که در ظاهر بی ارتباط با اسطوره‌ها هستند حضور پنهان اسطوره‌های کهن را می‌کاود. پژوهش، کیفی و روش تحقیق تحلیلی بوده است و نتایج نشان داده‌است که درونمایه‌های تکرارشونده در آثار ویتکین در کنار یکدیگر با یک شبکه‌ی اسطوره‌ای شباهت و تطابق دارند بنابراین تأثیر ضمیر ناخودآگاه جمعی بر آثار عکاسی ویتکین اثبات شده و دریچه‌ی تازه‌ای برای تحلیل آثار او را می‌گشاید.

کلیدواژه‌ها